Πίσω από τα φαινόμενα

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Αν κοιτάξουμε απροκατάληπτα τους ανθρώπους αυτού του πλανήτη, θα δούμε ότι στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι καλοπροαίρετοι. Και αν ερευνήσουμε σε βάθος τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής, θα δούμε ότι δεν οφείλονται στην "κακή μας φύση", αλλά σε μια μικρή μειονότητα ανθρώπων που πούλησαν τη συνείδησή τους (εκούσια ή ακούσια) σε μια ακόμη πιο μικρή μειονότητα εξουσιαστών.

Οι ανθρώπινοι πολιτισμοί καταστράφηκαν ξανά και ξανά στο πέρασμα των αιώνων. Γιατί άραγε; Ήταν φυσικές οι καταστροφές ή μήπως οι άνθρωποι είχαν εξελιχθεί πολύ και έπρεπε πάλι να υποβαθμιστούν, να μη σηκώσουν το κεφάλι τους προς τα άστρα απ' όπου κατάγονται;

Όσο κι αν τα φαινόμενα μαρτυρούν το αντίθετο, οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη δεν είναι μικρά ανθρωπάκια. Είναι λαμπεροί ήλιοι, που συνεχίζουν να λάμπουν παρά τους πολέμους, τις καταστροφές, τη θρησκευτική παραπλάνηση, την οικονομική εξαθλίωση και κάθε επιχειρούμενο έλεγχο της συνείδησής τους. Συνεχίζουν να ανακαλύπτουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του αληθινού τους εαυτού, παρά τα καλοστημένα ψεύδη.

Αν ο άνθρωπος στον πλανήτη αυτό τιμωρείται, ο λόγος δεν είναι μάλλον κάτι που έκανε, αλλά το γεγονός ότι είναι ΔΥΝΑΤΟΣ. Και ο μεγαλύτερος εφιάλτης για τους υποδουλωτές του είναι να ανακαλύψει την αληθινή του δύναμη.

Behind the Apparency

BEHIND THE APPARENCY

If we take an unbiased look at the people of this planet, we will see that in their greatest majority they are well-intentioned. And if we look deeper into the problems of our modern society, we will see that such do not stem from our "evil nature", but rather from a small minority of people who knowingly or unknowingly gave up their own consciousness to an even smaller group of dominators.

Human civilizations were destroyed over and over in the history of Earth. Why? Did such catastrophes occur naturally or the reason behind them was the fact that man had evolved to a point that he had to be suppressed again, prevented from raising his head to the stars where he came from?

Behind the apparencies, human beings are not little people. They are bright suns, that keep on shining despite war, catastrophes, religious misconceptions, economic duress and all kinds of attempted control over their consciousness. They keep on uncovering more and more of their true self, despite the well constructed lies.

If people on this planet are being punished, it is not because of something they did but rather due to the fact that they are POWERFUL. And the worst nightmare for their enslavers is to discover their real power.

Η αλήθεια

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Μπορεί η αλήθεια να κρύβεται σε εκατομμύρια πληροφορίες; 

Μπορεί να είναι περίπλοκη, δύσκολη ή δυσνόητη;

Αν υπάρχει μία απόλυτη αλήθεια πίσω απ' όλα, θα πρέπει να τα εξηγεί ΟΛΑ.

Όπως αυτή:

Οτιδήποτε υπάρχει, υπάρχει επειδή το θεωρούμε.

Οτιδήποτε ισχύει, ισχύει επειδή το θεωρούμε.

Γιατί διαφεύγει της προσοχής; Επειδή ασχολούμαστε αποκλειστικά σχεδόν με αυτό που φαίνεται, με τα αποτελέσματα των θεωρήσεών μας και όχι με την αιτία τους - που είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ασχολούμαστε με την ύλη και την ενέργεια, το χώρο και το χρόνο. Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε την αλήθεια μέσα από τους φυσικούς νόμους και τα μαθηματικά. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε και να χειριστούμε το δημιουργημένο.

Και υπάρχει κι ένα σκαλοπάτι πιο χαμηλό, η άγνοια των θεωρήσεων - να μη γνωρίζουμε τι θεωρήσαμε. Σε συμπαντικό επίπεδο, είναι οι φυσικοί νόμοι, τους οποίους ερευνά και ανακαλύπτει η επιστήμη. Σε ατομικό επίπεδο, είναι όλα αυτά που δημιουργούμε ασυνείδητα. Όπως τα προβλήματα που συνεχίζονται επειδή προσπαθούμε σχεδόν πάντα να διορθώσουμε, να λύσουμε, να αλλάξουμε αυτό που δημιουργούμε, ενώ συνεχίζουμε να το δημιουργούμε. Αυτός είναι ο λόγος που η μυωπία μεγαλώνει όσο τη "διορθώνουμε" με γυαλιά, αυτός είναι ο λόγος που οι δυνατότεροι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τις μεγαλύτερες δυσκολίες. Το κάρμα δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι αξίζει να μας συμβεί. Δεν υπάρχει καμία δύναμη εναντίον μας πέρα από εμάς τους ίδιους.

Μα πάντα υπάρχει η απλή αλήθεια πίσω και πάνω απ' όλα. Και αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα, από το συμπαντικό ως το ατομικό. Σε ατομικό επίπεδο, το θέμα των θεωρήσεων είναι ευκολότερα αντιληπτό, και τον τελευταίο αιώνα πολλά έχουν γραφτεί για την ικανότητά μας να δημιουργούμε την πραγματικότητα.

Η γνώση των θεωρήσεων είναι σημαντική. Είναι το πρώτο βήμα. Αρκεί να μη χαθούμε στον κυκεώνα των πληροφοριών γύρω από τις θεωρήσεις, ξεχνώντας τη δική μας ανάμειξη σε αυτές.

Το Ον και το Σύμπαν

ΤΟ ΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

Κάποτε στο Σύννεφο αρ. 9 κατοικούσε ένα ον. Μέσα σε απόλυτη γαλήνη ατένιζε το σύμπαν.

Το ον αυτό μπορούσε να ΕΙΝΑΙ τα πάντα. Μπορούσε να χωρέσει μέσα σ' ένα κόκκο σκόνης ή να καλύψει όλο το σύμπαν. Μπορούσε να περνάει μέσα απ' τους πλανήτες, μέσα απ' τη φωτιά και τον πάγο, να γίνεται ένα με κάθε ύλη ή ενέργεια. Τίποτε δεν μπορούσε  να το αγγίξει, τίποτε δεν μπορούσε να το επηρεάσει.

Συχνά παρακολουθούσε άλλα όντα σαν κι αυτό που έπαιζαν σε διάφορους πλανήτες. Κανένα παιχνίδι δεν ήταν ίδιο με κανένα άλλο, και όλα άλλαζαν διαρκώς. Σε κάποιους πλανήτες έπαιζαν με τον αιθέρα. Στους πλανήτες με μεγάλη βαρύτητα ανέπτυσσαν τεχνολογία. Κάποιοι πλανήτες ήταν σε πόλεμο. Λαμπερά σκάφη ταξίδευαν στους γαλαξίες και επέβλεπαν τα παιχνίδια, ώστε να μην παραβιάζονται οι κανόνες και μην εγκλωβιστούν κάποια όντα για πάντα σ' ένα παιχνίδι.

Και το ον παρακολουθούσε.

Αμέτρητοι αιώνες πέρασαν στους πλανήτες γύρω του, που όμως για κείνο ήταν μόνο μια στιγμή - και μια αιωνιότητα μαζί.

Μέχρι που αποφάσισε να κατέβει σε κάποιον πλανήτη, να έχει ένα σώμα και ένα όνομα με τα οποία να το αναγνωρίζουν τα άλλα όντα και να μπορούν να αλληλεπιδράσουν μαζί του. Να μπορεί να βιώσει όλες αυτές τις παράξενες διαθέσεις που προκαλούσαν τόσο ακατανόητη συμπεριφορά στα όντα των παιχνιδιών - την επιθυμία, τον πόνο, το καρδιοχτύπι, την έλλειψη, την προσμονή. Να χρειάζεται να περπατά για να κινείται. Να χρειάζεται να μιλά για να επικοινωνεί. Να χρειάζεται να προσπαθεί για να πετυχαίνει. Να έχει εμπόδια από τη φύση γύρω του και τη διαφορετική βούληση των άλλων όντων. Να βρίσκεται μέσα στο παιχνίδι, να ανήκει, να επηρεάζει και να επηρεάζεται.

Στην αρχή το ον ήταν γεμάτο ενθουσιασμό για τη νέα του ταυτότητα και όλα αυτά που μπορούσε τώρα να βιώσει. Ο πλανήτης που είχε επιλέξει τού φαινόταν υπέροχος και δε χόρταινε να τον εξερευνά και να δοκιμάζει. Του άρεσε να παίζει συνεχώς, εξάλλου γι' αυτό είχε έρθει.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, όμως, κουράστηκε με τα προβλήματα και τις αντιξοότητες που είχε να αντιμετωπίσει. Κουράστηκε με τις ιδιοτροπίες των άλλων όντων, με την προσπάθεια, με το χρόνο που ποτέ δεν ήταν αρκετός, με την απόσταση που το χώριζε από όλα αυτά που ήθελε να δει και να δοκιμάσει. Πόνεσε με τις απώλειες και τις αποτυχίες. Άρχισε να νιώθει νοσταλγία για την παλιά του κατοικία, τότε που ήταν παντοδύναμο και τίποτε δεν μπορούσε να το πληγώσει.

Κι όμως, όταν κάποια μέρα έχασε το σώμα του και την ταυτότητά του, επέλεξε δίχως καν να το σκεφθεί να επιστρέψει στον πλανήτη με ένα άλλο σώμα. Να έχει και πάλι μια ταυτότητα, να ανήκει. Να είναι πάλι ευάλωτο, αιτία αλλά και αποτέλεσμα, να χαίρεται και να πονά, να αισθάνεται, να ονειρεύεται,  να ζει.

Και το ίδιο επιλέγει εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Κάθε φορά αφήνεται μαγεμένο να παρασυρθεί από την ακατανίκητη έλξη του παιχνιδιού. Εξάλλου, το Σύννεφο αρ. 9 μπορεί να περιμένει.

Μακρινή ανάμνηση

ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Αμέτρητα χρόνια πίσω 

αμέτρητα έτη φωτός μακριά

λαμπερά όντα χορεύοντας στους ήχους του σύμπαντος

πλανήτες δημιουργούσαν σ' έναν άλλο γαλαξία,

τυλίγοντας τις πυρωμένες σφαίρες 

σε δέσμες ενεργειακές,

που μαγεμένες στροβιλίζονταν 

σ' ένα ξέφρενο παιχνίδι

δημιουργίας χρωμάτων και μορφών.

Για κάποια όντα

ο  χορός ήταν η πρώτη επιθυμία 

η πρώτη δημιουργία

και κάποιοι ακόμα θολά θυμούνται

και ακόμη νοσταλγούν

εκείνους τους χορούς στ' αστέρια. 

Η εποχή της Μαγείας

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ

Ήταν ένας ονειρώδης κόσμος, τυλιγμένος σε μια γλυκιά αχλή μυστηρίου. Πριν από αμέτρητα εκατομμύρια χρόνια. Σ' έναν πλανήτη που έμοιαζε πολύ με τη Γη.

Στα δάση κατοικούσαν όλων των ειδών τα μαγικά πλάσματα, μονόκεροι και κένταυροι, νεράιδες και ξωτικά. Τα δάση αυτά ήταν αδύνατον να εξερευνηθούν, γιατί ολοένα άλλαζαν μορφή. Μυστικά περάσματα μέσα στις σπηλιές και πίσω από τους καταρράκτες οδηγούσαν σε άλλες διαστάσεις τον τολμηρό επισκέπτη. Η γη ήταν χωρισμένη σε βασίλεια, και οι άρχοντες βασίλευαν με τη βοήθεια και την επιρροή ισχυρών μάγων και μαγισσών. Η ζωή δεν ήταν στατική, μα γεμάτη εκπλήξεις. Πιθανό ήταν το απίθανο. Συνηθισμένο ήταν το ασυνήθιστο.

Οι δημιουργίες των μάγων καλλιτεχνών έμοιαζαν με ολογράμματα και ήταν αποτυπωμένες στον αιθέρα. Κάποιες φορές λειτουργούσαν ως παραπετάσματα που έκρυβαν κάποιο κάστρο ή άλλο μυστικό χώρο. Ο ανυποψίαστος περαστικός αρκούσε να κάνει ένα ακόμη βήμα για να βρεθεί μπροστά σε ένα τελείως διαφορετικό τοπίο. Τα έργα τέχνης έμοιαζαν εξωτερικά με πόρτες, τις οποίες διέσχιζες για να βρεθείς μέσα στους φανταστικούς κόσμους που είχε δημιουργήσει ο καλλιτέχνης. Κόσμους που υπο-υπήρχαν μέσα στον υπαρκτό κόσμο.

Πολλά εκατομμύρια χρόνια πέρασαν, και η εποχή της μαγείας χάθηκε σιγά σιγά στη σκόνη του χρόνου. Μετά από αμέτρητες μετενσαρκώσεις, κάποιοι από τους πρώτους μάγους και μάγισσες βρέθηκαν και στη Γη, σ' έναν πλανήτη με μεγάλο ορυκτό πλούτο και κοντά στη ζώνη των αστεροειδών, οι οποίοι λόγω της θέσης και της χαμηλής τους βαρύτητας αποτέλεσαν από το βάθος των αιώνων ιδανικό διαστημικό σταθμό για σκάφη από άλλους γαλαξίες. Εισβολείς με προηγμένη τεχνολογία επενέβησαν ανά τους αιώνες στο νου και τη συνείδηση των γήινων, οι οποίοι άρχισαν να αποδίδουν όλο και μεγαλύτερη αξία στην ύλη. Άρχισαν να πιστεύουν ότι ζουν μόνο μια φορά και να θεωρούν πολύτιμο το φυσικό τους σώμα. Η τόλμη και η γενναιότητα έδωσαν τη θέση τους στη δειλία και στο φόβο για το άγνωστο, φόβο γι' αυτό που δεν μπορούσαν να αντιληφθούν με τις αισθήσεις, φόβο για τα πνεύματα. Και τελικά καθηλώθηκαν στην ασφάλεια μιας πραγματικότητας που παραμένει σχετικά σταθερή και αλλάζει μόνο με υλικά μέσα.

Όμως η εποχή της μαγείας δε βυθίστηκε για πάντα στη λήθη. Μια θολή ανάμνηση επέζησε. Μια ανάμνηση που στη Γη αποτυπώθηκε σε μύθους και θρύλους, και αναβίωσε σε εποχές όπως ο Μεσαίωνας, αν και μόνο με το ένδυμα των συμβόλων, χωρίς την ουσία της, συνυφασμένη πάντα με το φόβο.

Μα οι άνθρωποι πάντα προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μαγεία, και αφού μόνο η αντίληψη της ύλης τούς είχε απομείνει, ανέπτυξαν την τεχνολογία, όπως και οι εισβολείς τους, και βρήκαν τον τρόπο να αλλάζουν την πραγματικότητα με έναν τρόπο πιο προβλέψιμο και λιγότερο απειλητικό από τη μαγεία. Αντικατέστησαν τις έμφυτες ικανότητές τους με τεχνολογικά επιτεύγματα. Αντικατέστησαν την τηλεπάθεια με τις τηλεπικοινωνίες, την ικανότητα να πετούν με τα αεροπλάνα, τα έργα τέχνης των μάγων καλλιτεχνών με την εικονική πραγματικότητα.

Αυτή είναι η ιστορία της μαγείας. Ίσως έχει ξαναγραφτεί, ίσως όχι. Πολλοί θα την απορρίψουν ως αποκύημα της φαντασίας. Μα κάποιοι άλλοι, αυτοί που υποτιμητικά αποκαλούνται αιθεροβάμονες, ίσως θυμηθούν.

Το πρόβλημα του από μηχανής Θεού

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΥ

Πλανήτης Γη, έτος 2010. Τα έλλογα όντα που ζουν εδώ βρίσκονται αντιμέτωπα με τα κακόβουλα σχέδια μιας μικρής σκοτεινής ομάδας που έχει καταλάβει με υπόγεια μέσα τον οικονομικό έλεγχο του πλανήτη, εξαγοράζοντας τις συνειδήσεις των κυβερνήσεων και των διεθνών οργανισμών. Η πείνα μαστίζει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ενώ ο κλοιός της φτώχειας και του ολοκληρωτικού ελέγχου σφίγγει όλο και πιο ασφυκτικά γύρω από τους υπόλοιπους. Τελικός στόχος: Η πλήρης φυσική και νοητική υποδούλωση των ανθρώπινων όντων, ώστε η μικρή αυτή σκοτεινή ομάδα να γίνει απόλυτος κυρίαρχος.

Όσοι μπορούν ακόμη να σκέφτονται και να εκφράζονται ελεύθερα αγωνίζονται να αφυπνίσουν και τους υπόλοιπους. Πολλοί επαναπαύονται στην πίστη τους σε κάποιο Θεό. Άλλοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στους Πλειάδιους, τους Αρχάγγελους, τους εξωγήινους και άλλα "όντα ανώτερης συνειδητότητας" που επικοινωνούν μέσω ορισμένων ανθρώπων και υπόσχονται το τέλος όλων των δεινών με το πέρασμα του πλανήτη Γη σε μια άλλη διάσταση. Οι "πληροφορίες" τους σχετικά με τον άνθρωπο, το Θεό και την ιστορία του πλανήτη θα γέμιζαν αρκετά βιβλία, μα κινούνται πάντα στο επίπεδο της ύλης, θεοποιώντας την ενέργεια (ως ανώτερης από την ύλη, ενώ είναι στην πραγματικότητα μια άλλη μορφή της) και υλικοποιώντας την πνευματικότητα συσχετίζοντάς την με το DNA. Αυτοί οι σύγχρονοι από μηχανής θεοί μοιάζουν χειρότεροι και από τους θεούς των αρχαίων θρησκειών, αφού προσπαθούν να πείσουν τον άνθρωπο πως είναι μηχανή και πως μηχανικά θα σωθεί.

Πλανήτης Γη, ένας πλανήτης φυλακή. Τα έλλογα όντα που ζουν εδώ είναι παγιδευμένα με τον μοναδικό τρόπο που θα μπορούσαν να παγιδευτούν: Με την απόκρυψη ή την έντεχνη αλλοίωση της Γνώσης σχετικά με την αληθινή τους φύση και τις απεριόριστες δυνατότητές τους. Κι αυτός ήταν ο πρώτος σκοτεινός στόχος πριν οι άνθρωποι βρεθούν αντιμέτωποι με ένα ζοφερό μέλλον. Η δική τους δύναμη αποδόθηκε σε κάθε λογής θεούς και υπερφυσικές δυνάμεις. 

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακτήσει την ελευθερία του με τη βούληση κάποιου άλλου. Η πνευματική αναγέννηση δεν επιτυγχάνεται με κανενός είδους τεχνολογία. Είναι ένας δρόμος που κάθε ον πρέπει μόνο του να διανύσει. Μόνο τότε ο δρόμος θα έχει νόημα και αξία. Και μόνο τότε θα οδηγεί πραγματικά προς τα έξω.